خسته

)انگار قرنهاست بروز نشده ام نه اینکه خیلی سرم شلوغ باشد یا خیلی پرکارباشم یا مشغول انجام کارهای خیلی مهمی بوده باشم . نه . هیچ کاری نکرده ام کارهای قبلی را هم رها کرده ام به امان خدا. نه ترجمه نه داستان و نه هیچ چیز دیگری که بشود اسم کار برآن گذاشت فقط غم نان و نوعی ولنگاری و خستگی . ناگفته نماند که روزهای بسیار سختی را گذرانده ام شاید تنها کار ارزشمنداین مدت فیلم دیدن بوده که به هرضرب وزوری که بوده ترک نشده و طبق همان روال سابقش جلورفته . والا مابقی کارها در نوعی دایره بی وزنی دور سرم چرخیده . شعر خسته به مفهوم واقعی "من " اینروزهاست .

٢)از آخرین روزگار ترانه سرایی ام شاید ده سالی میگذرد نه اینکه نخواهم نشده پیش نیامده رمیده ومراتنهاگذاشته . امروز سالگرد شروع جنگ است جنگی که  همیشه قربانیانش مردم بی پناه بوده اند مردمی عاشق مردمی تنها مردمی بدور از سیاست و دنیای بیرحمش مردمی بدور از بازیهایی که هرگز فاش نخواهد شد مردمی که با بدار آویختن هر دیکتاتوری درهرگوشه از جهان آنچه را که از دست داده اند هرگز بدست نمی آورند. بگذریم سالگرد آغاز جنگ بهانه ای شد که سنت شکنی کنم و برای اولین بار با دو شعر بروز شوم . ترانه ای ده ساله یا کمی پیرتر که بهانه سرودن آنروزهایش مادرانی بود که چشم براه خبری از عزیزانشان بودند و نهایتا پلاکی یا کیسه ای استخوان نصیبشان میشد از جوانی که جوانیشان را بپایش ریخته بودند.

خسته

سرگیجه ام را بتو نمی گویم

                       هیچکاک نیستی که مرا فیلم کنی

                       شب مهتاب مرده دریایی ، پر جاذبه وهراس انگیز

تنهایی ام پای خودم ، همینقدر که بدانی خسته ام کافیست !

            خسته زن و پیچ وخمهای پرآزار تن و روحش

            خسته کتاب ، نوشتن و خواندن

            و ناتوانی نابخشودنی عمل ، در حساسترین لحظه ای که باید!

            خسته نفس و خفت بی انتهای برآمدنش

            خسته شانه های ضعیفی که بیش ازین تابم نمی آورند

            خسته دلتنگیهای کوچکی که تو فاجعه نمی پنداری اش ، من اما...

            خسته آلودگیهای نفرت انگیز نان

             و خسته شعر که مدتهاست متولد نمی شود

                                                      یا میشود، بی هیچ اتفاق شاعرانه ای !

قبل ترها گفته بودم :

                               " اینروزها مرا تاب نمی آورند

                                                                    من این روزهای بی حوصله را"

                                      ٢٩/۶/٨٧    کرج

 

رستم پرپر

آی مادرای چش به در

دل نگرونای پسر

عاشقای بی همزبون

منتظرای بی خبر

آی مادرای چش برا

شب تا سحر دس به دعا

تا که دوباره تو کلون

زتده بشه نبض صدا

تق تق و تق ، در بزنه

غصه رو خنجر بزنه

زخمای ناباوریو

مرحم باور بزنه

رستم مادر بشه باز

تا صب زود راز ونیاز

از غم تنهایی بگه

از غم این راه دراز

اینجا دیگه رستمی نیس

شر شره و حرفای خیس

گر گر دستای دعا

دالونه و چشم حریص

اما دیگه دالون پیر

قاب نمیشه روتن شیر

از تو حیاط رد نمیشه

تا ببینیش یک دل سیر

دلنگرونی میدونم

چشمه خونی میدونم

تا ابدم حتا نیاد

باز تو می مونی ، میدونم

اما چه فایده ؟ چی بگم !

مرثیه رو با کی بگم ؟

قصه بارونو واسه ،

آسمون ابری بگم ؟!

از ما بریدن پسرا

آی مادرا آی مادرا

لحظه خون بود و خطر

گریه کنین بیخبرا!

گریه کنین ، پر بزنین

آسمونو در بزنین

ناله نمونده توی ساز

سیمو به آخر بزنین

آی مادرای چش به در

تاب بیارین ، سخته خبر

رفته و اسطوره شده

گم شده تو شعر سفر

آخر قصه س دوباره

غصه که آخر نداره

میگذره ، اما تا ابد

خاطره شو جا میزاره .

                                                 ۵/٩/٧۶ کرمانشاه

/ 186 نظر / 24 بازدید
نمایش نظرات قبلی
صارمی

درود رفیق عزیز مهرداد بروزم..................منتظرت بودم /

صارمی

درود رفیق عزیزl جناب دکتر همتی من همچنان گیج اوقات شرعی ام به افق شما. بروزم..................منتظرت بودم

صارمی

ببخش مهرداد طبق معمول قاطی کردم.

gol nassrin

eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee khob yeki az sherato bezar webloget bayad begam ye jori shodin shayadam boodi[لبخند]

مهران

سرگیجه بیماری قرن ماست. فقط کمتر کسی روش زوم میکنه.[شیطان][گل]

مصطفا فخرایی

سلام دوست عزیز! با یک شعر به روزم و منتظر نقد و نظر ارزنده تان شاد و سربلند!

میرزایی

با سلام ودرود برشما دوست عزیز از سایت شما بازدید نمودم عالیه دموفق باشید بامهر میرزایی